
Public Identity door Berber Soepboer: is de uitwerking van de opdracht voor het
project Te[ch]x[ti]les van museum het MOTI in Breda. Hiervoor werkte
Berber Soepboer de tegenovergestelde benadering van haar ontwerpvisie
uit, geïnspireerd op kunststroming de Stijl en met gebruik van elementen
uit de traditie van de streekdracht. Motieven en kleuren binnen de
streekdracht vertelden precies waar de persoon vandaan kwam en wat
zijn/haar sociale en economische status was. Het model voor de
karakteristiek kraplap uit Bunschoten – Spakenburg staat nu model voor
vrouwen geboren in de provincie Utrecht. De kleur wordt bijvoorbeeld
bepaald door het inkomen en de positie van de streep op het kledingstuk
wordt bepaald door de leeftijd. Zo krijgt elke persoon een passend
keurslijf aangemeten, door middel van gegevens over zichzelf die hij/zij
niet kan beïnvloeden. Hiermee hoopt Berber Soepboer mensen te prikkelen
om de vormgeving van zichzelf door middel van kledingkeuze weer naar
zichzelf toe te trekken, in plaats van een kant en klare identiteit te
kiezen uit de rekken van commerciële kledingconcerns.
 |
| (image: berber soepboer) |
Berber Soepboer doet momenteel onderzoek naar de mogelijkheden
om de ontwerpen ook te kunnen verkopen, ben je geinteresseerd? Stuur
dan een mail naar
info@berbersoepboer.nl
Over: Berber Soepboer (Schiermonnikoog, 1983), studeerde aan de
Minerva en Rietveld Academie, met als specialisatie mode. Met haar
eindexamenwerk won ze in 2007 de Academieprijs voor Vormgeving. Daarna
begon Soepboer zelfstandig in het vak. In 2008 leidde een opdracht van
Galerie de Krabbendans tot een samenwerking met Michiel Schuurman,
waaruit de Colour-in Dress (Inkleurjurk) ontstond. Deze jurk is
opgenomen in de collectie van MOTI en is in de museumwinkel te koop.
Berber Soepboer ontwerpt kledingstukken die je op
verschillende manieren kunt dragen. De drager wordt eigenlijk
medeontwerper, doordat zij met lintjes kan schuiven, vakjes in kan
kleuren of onderdelen aan elkaar kan koppelen, totdat er een kledingstuk
ontstaat. Met deze aanpak wil Soepboer dragers stimuleren om zich
bewust te worden van de mogelijkheden om zelf de eigen identiteit vorm
te geven. Deze aanpak dient ook de duurzaamheid: een kledingstuk word je
dierbaarder als je het zelf hebt ontworpen en steeds kunt aanpassen. Je
kunt er dan nog een tweede of derde leven aan geven.